Blog

Wijkteams en rekening houden met een LVB

Een goed netwerk

Enkele weken voor de zomervakantie werd ik gevraagd door een collega om in te steken bij een gezin waarin het nodige speelt. Het gezin bestaat uit vader Bert, moeder Ilona en hun drie kinderen Ilse van 8 jaar, Thom van 5 jaar en Julia van 2. Moeder is bekend met psychiatrische problematiek en was opgenomen in een GGZ instelling. Vader heeft de zorg voor de drie kinderen, maar kan dit niet combineren met zijn werk. Mensen uit de kerk zijn betrokken en alle drie de kinderen hebben een tijdelijk opvangadres gekregen binnen de kerkelijke gemeente. Goed geregeld zou je zeggen.  Maar….

Er speelt meer, tijdens het eerste gesprek met vader en iemand vanuit de kerkelijke gemeente komt naar voren dat er bij Thom ASS is gediagnosticeerd en dat hij thuis gedragsproblemen laat zien. Zijn zusje Julia laat kopieergedrag zien en moeder kan het niet aan (daarom is ze ook opgenomen volgens vader). Thom kan eigenlijk niet langer bij het gezin blijven waar hij nu is. Voor Ilse en Julia is het geen probleem, zij kunnen tot halverwege de zomervakantie bij de gastgezinnen blijven. Samen met mijn collega en vader gaan we kijken naar mogelijkheden in het netwerk. De kerk wordt actiever betrokken, de dominee komt namelijk langs om samen met vader te kijken welke mogelijkheden er nog meer zijn. Een zorgaanbieder wordt ingeschakeld om samen met vader, en straks als moeder weer terug is ook met moeder, te kijken naar welke mogelijkheden er zijn voor praktische thuisondersteuning. In een korte tijd wordt er veel geregeld. Thom kan naast het logeergezin waar hij al gebruik van maakt terecht bij een wat oudere vrouw die lerares is geweest. Het lijkt een ideale plek. We spreken af dat we regelmatig met elkaar om tafel zitten om te kijken hoe het er voor staat en of we bij moeten sturen. Vader bespreekt alles met moeder als hij bij haar op bezoek gaat.

Twee weken voor de zomervakantie krijgt moeder te horen dat ze met ontslag gaat, we plannen een groot overleg met elkaar waarbij beide ouders, zorgaanbieders en kerk betrokken zijn om te kijken hoe ouders de zomervakantie door kunnen komen. Met hulp vanuit het netwerk en inzet van professionals lukt het om de zomerperiode te overbruggen. Het blijft spannend, het is een kwetsbaar gezin. Na de vakantie hebben we weer een gesprek gepland. Bert en Ilona geven aan dat het best pittig is geweest, maar dat ze veel met elkaar hebben overlegd en dat ze het fijn vonden om terug te kunnen vallen op netwerk en de mensen van de zorg. Ze geven wel aan dat ze na willen denken over hoe het verder moet, want de kinderen worden groter en dat neemt ook weer andere problemen met zich mee en daar willen ze goed op in kunnen spelen.

Als we met ouders praten over de toekomst staan de volgende vragen centraal:

  • Wat is jullie droom voor jullie gezin?
  • Als je het leven in het gezin nu een cijfer mag geven, welk cijfer is dat dan?
  • Welk cijfer gunnen jullie elkaar en de kinderen?
  • Wat en wie heb je nodig om dit te bereiken?

Bert en Ilona realiseren zich dat het een pittige klus zal worden, maar ze willen ervoor gaan. Betrokkenen uit het netwerk en professionals zetten zich gezamenlijk in met Bert en Ilona. Met een goed netwerk ziet de toekomst er weer anders uit!

Tags: Autisme, Sociale Netwerk Versterking, Wijkteams

Auteur

  • Herman Wieringa
  • Trainer en coach

Lees ook

Werken in wijkteams… Een pad met hobbels en valkuilen?

Nieuwe collega’s, nieuwe gewoonten, nieuwe werkwijzen, nieuwe methoden, nieuwe systemen, nieuwe werkplekken. Het werken binnen wijkteams is voor veel professionals in het sociale domein een pad met hobbels en valkuilen. meer…

Wie houdt het vuurtje brandend na de training?

De training is afgerond... Hoe houd je met elkaar het vuurtje brandend? Wie voelt zich eigenaar en verantwoordelijk voor de verdere uitrol in de organisatie? Hoe voorkom je dat de leermap na de training ongebruikt in een lade verdwijnt? meer…

Ja, sorry, ik heb weer een crisis!

Dat crisissituaties bij sommige professionals -of zelfs binnen hele teams!- meer regel dan uitzondering zijn, vind ik een zorgelijke trend. Er blijft maar weinig tijd en energie over om een investering te doen in jezelf in elkaar. Het lijkt ook wel besmettelijk: Laatst gaf ik een training aan een gebiedsteam waarbij iedereen strak stond van de werkdruk. Heel de training lagen er telefoons en laptops -binnen handbereik- op tafel. Niemand kon een dag gemist worden. meer…