Blog

Ik ben niet zielig, ik ben beperkt

Wanneer je het magazine van de Volkskrant van 27 januari hebt gelezen dan voegt deze blog verder geen informatie toe. Dan weet je hoe belangrijk begrip en geduld is voor mensen met een verstandelijke beperking.

Jongeren met verstandelijk beperking aan het woord

Mocht je het magazine niet hebben gelezen, dan wil ik je adviseren het op te zoeken en het alsnog te gaan lezen. Ik doel dan met name op het artikel waarin jongeren met een verstandelijke beperking aan het woord zijn. Mocht ook dat niet lukken lees dan een korte beschrijving hieronder:

“Stel; je bent jong en niet zo snel, slim en hoogopgeleid als er van je verwacht wordt. Hoe ziet het leven er dan uit? Mensen me een perfect IQ zien vaak niet hoe hard wij moeten knokken”.

In het artikel vertellen vier jongeren wat het voor hun betekent om met een verstandelijke beperking door het leven te gaan. Een aantal citaten:

  • “Mensen houden niet altijd rekening met je. Dan gebruiken ze moeilijke woorden in een gesprek”.
  • “Soms moet ik in een gesprek wel drie keer vragen: wat bedoel je nou?”. “Na de tweede keer denken mensen vaak: nu snap je het toch wel?”.
  • “Toen was ik boos en verdrietig, weer iets dan niet lukt”.
  • “Ik werk even hard, wel in een ander tempo”.
  • “Een HBO studie zou ik nooit kunnen doen. Maar gelukkig ben ik een heel sociaal persoon”.
  • “Soms vraag ik me af hoe zou het zijn met snellere hersens?”.

Het artikel beschrijft ervaringen van positieve jonge mensen. Waarin ze ons vertellen waar ze tegenaanlopen en hoe ze daar in het dagelijks leven mee omgaan. Wat in alle verhalen ook naar voren komt is de rol van de omgeving:

  • “Heb geduld als ik je niet meteen begrijp, wanneer ik minder snel ben”.
  • “Ik heb lieve ouders en fijne begeleiders die mij helpen”.
  • “Zonder begrip en geduld zijn mensen zoals ik nergens”.

Verschil in benadering?

In de training herkennen van en omgaan met mensen met een LVB komt de volgende stelling naar voren:

Met mensen met een lichte verstandelijke beperking ga ik anders om dan met mensen zonder een lichte verstandelijke beperking.

Antwoorden die gegeven worden:

  • “Nee ik ga met iedereen respect vol om, ongeacht wie ik voor me heb”.
  • “Ja, Bij mensen met een lichte verstandelijke beperking pas ik mijn communicatie aan aan het niveau van de ander, dat doe ik niet als het niet nodig is”.

In alle gevallen een integer antwoord. De vraag is wel:

  • Hoe weet je of de ander ermee gebaat is als jij op een andere manier gaat communiceren dan je gewend bent?
  • Wat is de juiste manier om tot elkaar te komen?

In de training richten we ons op deze twee vragen. zodat je als professional een bijdrage levert aan het laatste citaat: “Nu heb ik het gevoel dat ik meedoe”.

Tags: Licht verstandelijke beperking, Wijkteams

Auteur

  • Wilma Gerritsen
  • Trainer

Lees ook

Wijkteams en rekening houden met een LVB

Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan, rekening houden met een lichte verstandelijke beperking. Deze stelling heb ik met de paplepel ingegoten gekregen. Het is natuurlijk een waarheid als een koe.  meer…