Blog

Wijkteams: preventie en aanpak kindermishandeling

Ja, sorry, ik heb weer een crisis!

Met verwaaide haren en een haastige tred stapt ze –een half uur te laat- mijn training binnen. Terwijl ze zich zuchtend ontdoet van haar jas, das en tas en een kopje thee inschenkt, zegt ze:

“Ja, ik heb een crisis. Ja alweer… Ik moet mijn telefoon aanhouden en heel de hele dag bereikbaar zijn. Ik moet vanmiddag ook eerder weg… Krijg ik dan nog mijn certificaat? Ja ik vind het ook vervelend, maar onze cliënten gaan voor deze training!’

Sommige mensen lijken altijd gedoe op hun levenspad te hebben. Of je het nu een ‘crisis’ noemt, een ‘spoedje’ of een ‘lastige moeder’: Er is altijd wel iets door hen bezworen of geregeld moet worden.

De crisis als statussymbool?

Dat crisissituaties bij sommige professionals -of zelfs binnen hele teams!- meer regel dan uitzondering zijn, vind ik een zorgelijke trend. Er blijft maar weinig tijd en energie over om een investering te doen in jezelf en in elkaar.

Het lijkt ook wel besmettelijk: Laatst gaf ik een training aan een gebiedsteam waarbij iedereen strak stond van de werkdruk. Heel de training lagen er telefoons en laptops -binnen handbereik- op tafel. Niemand kon een dag gemist worden.

Deze norm werd –mijn inziens- door het team zelf in stand gehouden. Had je een crisis, dan kon je rekenen op veel respect, lof en bewondering van je collega’s.

Een crisis als statussymbool?

Omgaan met obstakels op je pad

Voor de altijd-drukke professional heb ik hieronder een verhaal toegevoegd. Het gaat over een oude wijze man die de inwoners van een dorp een wijze les leert.

Heel lang geleden hadden de inwoners van een dorp te maken met een zeer hardnekkig probleem. Al een lange tijd versperde een paard een krappe weg in het dorp. Niemand kon er meer langs.

Niet alleen was het een erg groot beest; het was ook nog eens vals. Het hapte, schopte en verwondde mensen die langs hem probeerde te glippen.

Het verplaatsen van het paard lukte ook niet. Hoe hard de mannen van het dorp ook zwoegend en trekkend hun best deden: Ze kregen het paard geen centimeter voor of achteruit.

Wat nu?

Op een dag vroegen ze een oude wijze passant om raad: “Help ons alsjeblieft! Hoe verjagen we het paard, zodat we de weg weer kunnen gebruiken?’

De raad van oude wijze man was zowel simpel als effectief. Hij vertelde de dorpelingen geen energie meer te steken in iets wat je niet kunt veranderen of overmeesteren. Het paard verjagen is verloren energie…

‘Volg mij maar, dan is het probleem opgelost’, zei de oude man.

Hij liet de weg met het paard links liggen. Hij moest er een blokje voor omlopen, maar kwam uiteindelijk aan op zijn eindbestemming.

Vanaf die dag ervaarde niemand in het dorp meer een probleem.

En het paard? Die verliet uiteindelijk zelf de weg toen hij hong

Ja, sorry, ik heb weer een crisis!

Ja, sorry, ik heb weer een crisis!

er en dorst kreeg.

Een blokje om!

Waar mensen samenwerken bestaan er obstakels en hindernissen. Toch kun je in iedere situatie weer opnieuw besluiten hoe je ermee omgaat.

Kies je de weg met de meeste of de minste weerstand? Ga je de strijd aan of beweeg je mee? Zijn er meer wegen –naast de jouwe- die naar hetzelfde doel leiden?

Mijn advies: Loop waar het kan eens heerlijk een blokje om!

Tags: Sociale Netwerk Versterking, Wijkteams, Zingeving

Auteur

  • Guy de Hoop
  • Trainer en coach

Lees ook

Aan de keukentafel

Zo’n drie weken terug sprak ik een man die zijn moeder zou bijstaan bij een zogenaamd keukentafelgesprek. De zoon had zijn vergeetachtige moeder geïnstrueerd om niet te veel te zeggen en hem het woord te laten doen. Ook als er misschien minder positieve zaken over haar gezegd zouden worden als ‘vergeetachtig’ en ‘kan niet alleen gelaten worden’, dan mocht ze dit niet tegenspreken. meer…

Autisme: Grenzen of grenzenloos?

Frits snapt niet dat Lia soms geen zin heeft om seks met hem te hebben. Hij voelt zich dan afgewezen en weet hier niet goed mee om te gaan. Lia geeft aan dat ze de laatste tijd meer op haar strepen is gaan staan. Ze wil alleen seks als ze daar zelf ook zin in heeft en zo geeft ze aan dat het leven nu op z’n kop staat …. meer…

Omgaan met ritueel gedrag bij autisme en Asperger

Bij mijn neefje wordt - na jaren niet goed in zijn vel te hebben gezeten - het ‘Syndroom van Asperger’ vastgesteld. Met mijn blogs wil ik mensen vooral een inkijkje geven in het (samen)leven met autisme. Mijn neefje ervaart de wereld om zich heen soms zó anders dat zijn gedrag grappig, fascinerend en tegelijkertijd buitengewoon complex te noemen is. Dit blog gaat over ritueel gedrag bij autisme en hoe je er als omgeving mee om kunt gaan. meer…