Blog

Wijkteams en rekening houden met een LVB

Koudwatervrees na de basistraining

“Op een grote paddenstoel,
Rood met witte stippen,
Zat kabouter Spillebeen,
Heen en weer te wippen…”

Met zijn allen in een ijsbad

Het is een bewolkte middag in juni en we bevinden ons in de buitenlucht op de parkeerplaats van een of ander industrieterrein. Samen met mijn jongere broer zit ik met een heleboel onbekende anderen in een opblaasbad –zij aan zij- een kinderliedje te zingen. Het bad waar we met zo’n tien personen in zitten is tot de rand gevuld met ijsblokjes.

Mijn broertje kijkt me in een soort trance aan. Een mix van afgrijzen, doodsangst en afwezigheid. Volgens mij kijk ik op dezelfde manier terug. Zo koud hadden we het niet verwacht. Zijn lijf en lippen beginnen voor mijn ogen van kleur te veranderen: Van lichtroze naar een soort blauwig paars.

Zijn lippen prevelen bibberend het liedje over een kabouter en zijn paddenstoel. Het liedje moeten we zingen om bij de les te blijven. Het is niet de bedoeling dat we ons alleen maar richten op de doodsstrijd van ons lichaam.

Om ons heen staan nog veel meer mensen te wachten tot onze drie minuten om zijn. Verspreid over de grond liggen overal hoopjes met kleding. Er wapperen hier en daar wat handdoeken en mensen kleden zichzelf -zonder al teveel gêne- aan of uit.

Had ik al gezegd dat we vrijwillig dit knusse ijsbad zijn ingestapt? Sterker nog: We hebben er een autorit van een uur op zitten en hebben er geld voor betaald.

We waren met zo’n 400 anderen aanwezig bij de workshop van Wim Hof, oftewel de ‘Iceman.’

Waanzin? Natuurlijk.

Oncomfortabel en ongemakkelijk? Nogal.

Slecht voor je? Nee joh!

Iedere ochtend een koude douche

Twee jaar geleden maakte ik de volgende afspraak met mezelf: Iedere ochtend, weer of geen weer, zou ik mijn dag beginnen met een koude douche.

Waarom? In eerste instantie was het een fysieke uitdaging om te kijken of ik dit zou kunnen volhouden. Ook was ik nieuwsgierig wat dit dagelijkse ritueel met mij zou doen. Ben ik dapper genoeg? Zou ik het volhouden? Of zou ik smoesjes gaan verzinnen om er onderuit te komen?

Op internet kun je veel ervaringen vinden van mensen die deze zelfde uitdaging zijn aangegaan. Ze geven allemaal mee dat het zó oncomfortabel is dat je er iedere ochtend spijt van dit besluit zal hebben.

Koudwatervrees

Ik begon met koud afdouchen. Later probeerde ik er zo onder te stappen. Dus koude kraan aan, armen en benen even laten wennen, mijn hoofd eronder en dan… Helemaal eronder. Brrr… Afschuwelijk.

Vooral in één keer onder die douche gaan staan, was iets waar ik tegenop zag. Zodra ik de badkamer in liep, kwamen deze gedachten in mij op.

  • ‘Je hebt het gisteren toch ook al gedaan, het hoeft toch niet elke dag?’
  • ‘Ik kan ook vanmiddag de koude douche nemen, wie wil je nu bewijzen door het ‘s morgens te doen?’
  • ‘Ik moet me met warm water scheren, dat gaat onder een koude douchen, enz.’

Op een gegeven moment begon ik een onverwacht effect te ervaren. Ik begon in te zien dat de weerstand voor een koude douche zich ook buiten de badkamer liet zien. Het zijn dezelfde gedachten als de excuses die ik bedenk om enge situaties te vermijden.

  • Een moeilijk telefoontje: ‘Ik hoef niet íedere dag voor die persoon bereikbaar te zijn. Ik bel morgen wel’
  • Een lang verslag: ‘Dat verslag kan wel wachten tot de middag. Komt wel goed.’
  • Vervelend nieuws of feedback geven: ‘Zo’n vervelend gesprek komt de ander nu vast niet goed uit. Ik kan het ook op de mail zetten, dan komt het nieuws vast minder hard aan’.

En ik ben niet de enige…

Implementeren van een nieuwe werkwijze

‘Ze hebben nog wel wat koudwatervrees’, hoor ik teamleiders soms zeggen als ze merken dat hun medewerkers een nieuwe werkwijze niet omarmen. Het invoeren van iets nieuws is vaak een pad met hobbels en valkuilen.

De ervaring leert dat mensen de trainingsmap graag in een la schuiven en al snel vervallen in hun oude vertrouwde patronen. Dit kan veroorzaakt worden door de vrees om om je je onkundig, onzeker en oncomfortabel te voelen. Dat ga je liever uit de weg.

Koudwatervrees zit echter vooral in ons hoofd. Gedachten als deze hebben een verlammende werking en zetten je vooral aan tot stilstand, verzet en uitstellen. Zonde.

Een kwestie van je adem inhouden

Heb je -net als ik- de neiging om dat spannende telefoontje uit te stellen, tegenzin om een nieuw systeem uit te proberen of ben je bang om voor een groep mensen compleet af te gaan? Dan heb ik het volgende advies.

Het is soms echt een kwestie van je adem inhouden, een knop omdraaien en zonder nadenken de enge situatie binnen stappen. Bekom van de eerste schrik en laat vervolgens dat oncomfortabele gevoel van je afglijden. Haal een aantal keer diep in en uit, tel tot 10 en… Ontspan…

Net zoals het steeds gemakkelijker wordt om iedere ochtend de thermostaat naar koud te draaien, zo wordt het ook steeds gemakkelijker om die knop om te zetten buiten de badkamer. Je zal merken dat je steeds sneller in dit soort situaties leert te ontspannen.

Blijkt het spannende moment en/ of de afloop toch veel erger dan verwacht? Weet dat je je na een koude douche altijd weer kunt opwarmen aan het comfort van de dagelijkse routine.

Tags: Sociale Netwerk Versterking

Auteur

  • Guy de Hoop
  • Trainer en coach

Lees ook

Wat gun je jezelf en de ander?

In de periode dat ik als schoolmaatschappelijk werker binnen het SBO werkzaam was, waren ruziënde ouders één van de grootste frustraties onder leerkrachten. In iedere klas zaten wel een aantal leerlingen wiens ouders elkaar niet konden luchten of zien. Ik stond er versteld van: Wat ging het er onder deze ouders soms gemeen aan toe! meer…