Blog

Geheimhoudingsplicht: Balanceren met het delen van informatie

Licht verstandelijke beperking, herkennen en ermee omgaan

Kan niet ligt op het kerkhof, en wil niet ligt er naast. Willen is kunnen. Waar een wil is, is een weg. Als je maar wil, dat is het verschil! Deze woorden worden makkelijk gebruikt. De onderliggende toon is dat het je eigen schuld is wanneer je iets niet van de grond krijgt…je bent gewoon lui.

Eén van de eerst mails die ik open na mijn vakantie is een vraag over een blog dat ik moet gaan schrijven in verband met de workshop ‘Herkennen van en omgaan met een licht verstandelijke beperking’.
Mijn opgeruimde ‘ik ben net terug van vakantie stemming’ zakt meteen als een baksteen ergens onder in mijn maag. Daar ligt die, de steen. Ik kán geen blog schrijven en ik wíl geen blog schrijven…stiekem reageer ik niet op de mail, kop in het zand. Wanneer ik twee weken later rechtstreeks, en met enige druk, het verzoek krijg om de blog te schrijven ga ik aan de uitvluchten om er onder uit te komen…”beter geen blog dan een slecht blog”, “ik denk er nog wel over na” (terwijl ik denk “écht niet!”)
En zo gaat er weer een week overheen…uitstel, uitstel en op weg naar afstel.

In ontspanning nemen de gedachten soms de vrije loop en al fietsend naar het werk begin ik een overeenkomst te zien tussen mijn gedrag en dat van iemand met een licht verstandelijke beperking. Als iets moeilijk is en je er onzeker van wordt, niet meer over de berg heen kan kijken, dan is de kans groot dat je stil gaat staan en tot niets meer komt. Het verschil zit ‘m erin dat iemand met een LVB hier in het dagelijks leven tegen alles aanloopt. Waardoor het zomaar mis kan gaan met bijvoorbeeld post, afspraken, emoties geldzaken.

Maar zonder blog loop ik het risico op een lege workshop ….terwijl ik me daar zo op verheug, een hele dag met mede-professionals aan de slag voor een groep mensen die mij zeer na aan het hart ligt.
Dus ik krik mijzelf op, wanneer ik het moeilijk vind om een wervend stukje over de workshop kan schrijven dan is misschien het beschrijven van mijn eigen reactie voldoende om je nieuwsgierig te maken naar de workshop.

Met een licht verstandelijke beperking reageer je echt niet anders op moeilijke dingen. Maar wel kunnen kleine steentjes al zo zwaar op de maag liggen dat je die met alle wil van de wereld niet in je eentje kan laten verdwijnen. En hoe meer stenen, hoe hoger de berg…stilstand. Dan heb je begrip en wat hulp nodig om weer in beweging te komen.

Op deze dag hoor je en ervaar je welke signalen kunnen wijzen op een verstandelijke beperking en wat je kan doen om tot succesvolle communicatie te komen met elkaar.

Twee kunnen mee dan één, gedeelde vreugd’ is dubbele vreugd’ en samen sta je sterk.

Tags: Licht verstandelijke beperking

Auteur

  • Wilma Gerritsen
  • Trainer

Lees ook

Crimineel? Hoezo?

Te vroeg. Na een lange reis met het openbaar vervoer besluit hij op een bankje te wachten tot het afgesproken tijdstip. Het is een stralende dag, de zon schijnt en hij geniet van het uitzicht in het park waar hij zit. Het park wordt omringd door woningen. Met nog 20 minuten tot zijn afspraak besluit hij alvast wat activiteiten te bedenken voor zijn vakantie die een week later begint. meer…

Rolconflicten sinds de transitie

Vorige maand sprak ik Klaas*, een van de cliëntondersteuners die ik heb mogen interviewen om een training op maat te ontwikkelen over rolconflicten. Hij vertelde mij hoe de transitie van de gemeente invloed heeft op de nieuwe manier van werken. Voorheen werkte hij als onafhankelijke consulent, nu als cliëntondersteuner binnen een sociaal wijkteam. meer…

Autisme: kennis delen zorgt voor vooruitgang

Ruim 20 jaar geleden mocht ik voor het eerst kennis maken met autisme en tot op de dag van vandaag vind ik het boeiend. Ik ben in 1992 aan het werk gegaan op een kinderdagcentrum. 6 jongens met een verstandelijke beperking en een autisme spectrum stoornis vormden de autistructuurgroep. Samen met een collega waren we verantwoordelijk voor deze groep. Naast deze beperkingen speelden er ook gedragsproblemen en epilepsie. Een uitdaging! meer…