Blog

Wijkteams: preventie en aanpak kindermishandeling

Rekening houden met een lichte verstandelijke beperking

Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. Deze stelling van mijn vader heb ik met de paplepel ingegoten gekregen. Het is een waarheid als een koe. Wanneer je de lat te hoog legt dan loop je met je neus tegen de muur en krijg je niets van de grond. Omdat de appel niet ver van de boom valt heb ik deze stelling ook hoog in het vaandel. Je kan immers geen ijzer met handen breken, maar als het je lukt om te roeien met de riemen die je hebt dan komen de dingen meestal ook wel op hun pootjes terecht.

In totaal heeft ongeveer 15 procent van de Nederlandse bevolking een IQ lager dan 85. Daarvan is 2 procent licht verstandelijk beperkt. Deze groep mensen kan aan bovenstaande tekst waarschijnlijk geen touw vast knopen en haakt daarom snel af met het lezen van dit onlogische en onbegrijpelijke verhaal.

“Dit ligt er natuurlijk ook wel erg dik bovenop“ denk je misschien. Maar vergis je niet in hoe vaak wij beeldspraak gebruiken in ons taalgebruik.

Hierbij ligt ik een tip op van de sluier van de workshop ‘herkennen van en omgaan met iemand met een lichte verstandelijke beperking’.
We zijn zo gewend onze taal te doorspekken met beeldspraak dat we ons er meestal niet van bewustzijn. Maar wat we wellicht wel opmerken is de wat verdwaasde blik en afhaken van de ander, die hierdoor de draad van het gesprek kwijtraakt. Het is belangrijk om je te realiseren dat je op dat moment elkaar niet meer begrijpt en waar op dan de schoen wringt.
Vaak is het fijn om beeldspraak of een metafoor te gebruiken. We willen daarmee juist in weinig woorden veel duidelijk maken. Helaas gaat dat niet altijd op en schiet je daarmee juist je doel voorbij. Soms vraagt het meer tijd en aandacht om tot succesvolle communicatie te komen. Gras gaat echt niet harder groeien als je eraan trekt.
Bij Wikipedia vind ik deze definitie van communicatie: “een activiteit waarbij levende wezens betekenissen uitwisselen door op elkaars signalen te reageren. Het Latijnse woord communiceren slaat terug op “iets gemeenschappelijk maken”.
Het is dus zaak om tot iets gemeenschappelijks te komen. En elkaar begrijpen is dan wel zo handig.

Dus als het niet kan zoals je het vindt dat het zou moeten, dan moet het zoals het ook kan; duidelijk, letterlijk en concreet zodat je toch allebei op dezelfde golflengte blijft. Het kost misschien wat meer tijd, maar dan heb je ook wat.

Wanneer je je inschrijft voor de workshop dan zal je ervaren dat er nog veel meer aspecten zijn die bij jou kunnen helpen om communicatie met mensen met een lichte verstandelijke beperking meer succesvol te laten zijn.

 

Tags: Licht verstandelijke beperking, Vroegsignalering

Auteur

  • Wilma Gerritsen
  • Trainer