Blog

Van dochter naar mantelzorger

De laatste jaren komt het steeds vaker voor dat ik als mantelzorger mijn ouders ergens bij mag helpen. De verandering verloopt vloeiend, haast onmerkbaar. Altijd waren zij de onvoorwaardelijke hulp en steun aan mij en later mijn gezin. Tegenwoordig is steunen voor hen niet enkel meer een gevende beweging. De activiteit verschuift.

Een ‘mantelzorgmiddag’

Laatst hoorde ik mezelf tegen een collega zeggen dat ik een ‘mantelzorgmiddag’ had.

Op terugweg naar huis, bedacht ik dat dat de eerste keer is, dat ik mijn rol ten opzichte van mijn ouders ‘mantelzorger’ noemde. Nooit eerder heb ik dat gedaan. De afgelopen jaren is wel vaker een beroep op mijn broer en mij gedaan: onze ouders worden nu eenmaal wat ouder en dat vraagt soms een helpend handje of nog wat meer.

Maar: wat betekende dit? Mantelzorg staat in mijn optiek voor meer dan normale zorg (in vakjargon de zogenaamde bovengebruikelijke zorg).

Die middag zou ik met mijn moeder wat afspraken in het ziekenhuis aflopen en aansluitend nog even een boodschapje doen. Kleine moeite en groot plezier, voor moeder en dochter!

“Waarom noem ik dit mantelzorgmiddag?”, vroeg ik me op de terugweg af.

“Is het een belasting? Ga ik liever andere dingen doen? Hoe staat dit in relatie tot mijn werk? Wil ik dit wel? En als ik dit niet zou willen: Ben ik een slechte dochter? Hoe ga ik om met mijn grenzen?” en nog heel veel meer vragen.  Na lang wikken en wegen heb ik het antwoord gevonden op deze vragen.

Mantelzorger: Iets terugdoen voor de allerliefste ouders

Ik heb de allerliefste ouders die je maar kunt bedenken en dat kleine beetje wat ik voor hen terug kan doen, doe ik met alle liefde.

Maar soms bepaalt het mijn agenda, omdat niet alles vooraf te plannen is. Gelukkig kunnen mijn broer en ik, samen met pa en ma, veel regelen. En kunnen we dat niet, dan zijn er nog kleinkinderen, vrienden en buren die graag iets willen betekenen. Daarnaast hebben we ook gemerkt wat een steun en hulp de thuiszorg is: wat reageren zij accuraat en wat leven zij mee!

Basisteam komt iedere vrijdag samen

Ons wekelijkse gezinsmoment -op vrijdagochtend bij de koffie- gebruiken we óók voor hand en spandiensten en om afspraken te maken. In termen van Sociale Netwerk Versterking: het basisteam komt iedere vrijdag samen.

Sociale Netwerk Versterking gaat uit van eigen regie. Het doel van de werkwijze is het maken van een duurzaam plan voor de toekomst. Een plan waar zowel de cliënt als de mantelzorger mee vooruit kan. Samen met het sociale netwerk bepalen zij de kaders en schrijven zij het plan. De professional die dit besluitvormingsproces ondersteunt, doet dit vanuit de rol van procesbegeleider. Het is hierbij van essentieel belang om de grenzen van (on)mogelijkheden in de gaten te blijven houden.

Een vraag waar ik voor mezelf nog geen antwoord op heb: Waarom noemde ik het ‘mantelzorgmiddag’? Ik houd niet van labels, waarom nu dan ineens wel? Is het omdat ik dan niks hoef uit te leggen? Of is het omdat het een geaccepteerde reden is om op een werkdag mijn middag te blokken? Is het een onbewuste verspreking dat mijn rol langzaam veranderd? Is het… …?

Is het herkenbaar? Ik ben wel benieuwd hoe anderen hiermee omgaan.

Laat het me weten en stuur een e-mail naar corien.schaerlackens@meevivenz.nl

Tags: Mantelzorg, Sociale Netwerk Versterking

Auteur

  • Corien Schaerlackens
  • Trainer en coach

Lees ook

‘Ik heb helemaal niemand’

Iemand vragen naar de belangrijke personen in zijn / haar sociaal netwerk levert vaak ongemakkelijke situaties op. Herken jij dat ook? Meestal is het antwoord: Ik heb helemaal niemand. meer…

Mind my Mind: mooie film over iemand met autisme

Maandag 27 januari 2020 was de lang verwachte dag waarop we met 200 mensen uit veel verschillende organisaties mochten gaan kijken naar de film ‘Mind my mind’. In juni 2019 heb ik via het Autismenetwerk Zuidholland-Zuid kennis mogen maken met Floor, de maker van de film, een jonge inspirerende vrouw met de diagnose ASS. meer…

Hersenletsel? Hoe nu verder ……

Hersenletsel… wat is dat? Je leest er wel eens over, het komt op televisie voorbij, een ver-van- je-bed-show. Het begrip “Beroerte” roept vaak wel een bepaald beeld op: Mensen in een rolstoel met verlamming of moeite hebben met praten. Maar weet je dat de meeste mensen na een beroerte geen zichtbare gevolgen hebben, wel vaak erg moe zijn, moeite hebben met logische taken, van karakter kunnen veranderen? meer…