Blog

Wijkteams en rekening houden met een LVB

Wat een licht verstandelijke beperking en de ontstekingsdriehoek met elkaar te maken hebben

Het afgelopen najaar volgde ik met veel plezier de cursus ‘eendologie’. Hier leerde ik de geheimen van het rijdend houden van de citroën 2CV. Iets heel anders dan de workshop ‘herkennen van en omgaan met mensen met een lichte verstandelijke beperking’ die ik zelf geef. Dacht ik….maar als ik iets van deze cursus heb geleerd is het wel het inzicht dat alles naar alles is te herleiden.

Ik begon, samen met andere onwetenden, aan deze technische cursus . Ik kon mij niet voorstellen ooit iets te begrijpen van de gesprekken en handelingen in de wereld van de ervaren sleutelaars. Zou ik ooit mee kunnen praten over duistere zaken als fuseepennen, bimetaaltjes, frotteurs en batteurs? Ik was ervan overtuigd dat ik nooit zou kunnen slagen voor het examen. Toch nam de hele cursusgroep na acht lessen, een examen en de nodige spanning, met grote trots ons diploma in ontvangst.

Hoe ik mij toch in deze wereld heb leren bewegen?

Ik realiseer mij dat de opzet van de cursus en inzet en wijze van communiceren van de cursusleiding hier een bepalende rol in hebben gespeeld; Het enorme geduld waarmee keer op keer onze vragen vanaf de basis opnieuw werden beantwoord. Het respect van de cursusleiding, iedere vraag is een slimme vraag. Korte stukjes theorie afgewisseld met voorbeelden. Het motorblok ligt op de tafel voor visuele ondersteuning. Het rondje langs ieders auto om in de praktijk je eigen specifiek situatie te kunnen oefenen. En alles vooral rustig, met veel herhaling en met een flinke dot humor.
Maar het belangrijkste: Het vertrouwen van de cursusleiders en hun diepste wens om het enthousiasme van het sleutelen aan die oude barrels te delen en over te dragen. Het ontvangen van het diploma ging met dezelfde trots als het uitdelen ervan.

Hoe zit dat dan met die ontstekingsdriehoek?

In de les over de werking van de motor kwam de ontstekingsdriehoek aan de orde. Om tot een draaiende motor te komen is er een vonk, brandstof en voldoende zuurstof nodig. Omdat ik veel van mijn werk als trainer houd kreeg ik ter plekke meteen een beeld over drie aspecten van communicatie met iemand met een licht verstandelijke beperking. Wat zou ik dat ik graag gebruiken als metafoor om iets duidelijk te maken in de cursus die ik zelf geef.
De drie elementen zijn : de lichte verstandelijke beperking van de ander i.p.v brandstof, zuurstof wordt frustratie van de ander, en mijn houding is de vonk die boel in beweging zet.
Heb je te kampen met een lichte verstandelijke beperking, dan is de kans op frustratie bij jou groter, Wanneer ik op de juiste wijze mijn reactie weet te doseren in de communicatie dan kunnen we samen lekker op weg. Maar wanneer ik de dosering niet goed weet af te stemmen dan loop ik het risico dat de motor ontploft, heftige brand, of de motor helemaal niet op gang komt, stilstand.

Ik heb op mijn eendologie cursus ervaren dat mijn motortje zo lekker op gang kwam omdat de cursusleiding intuïtief de ontstekingsdriehoek in evenwicht wist te houden. ik heb aan den lijve ondervonden wat een zelfvertrouwen en energie dat geeft.

Of het nu over eendologie gaat of een lichte verstandelijke beperking, het draait allemaal om communicatie.
Het centrale thema van de workshop ‘herkennen van en omgaan met mensen met een lichte verstandelijke beperking’ is jouw houding als onderdeel van deze driehoek.  Na deze workshop weet je wat een lichte verstandelijke beperking en de branddriehoek met elkaar te maken hebben en hoe je deze kennis in kan zetten.
Ik hoop je te zien op 17 februari!

Tags: Licht verstandelijke beperking, Vroegsignalering

Auteur

  • Wilma Gerritsen
  • Trainer

Lees ook

Mijlpalen

'Bij de centrale verwarming, in mijn knusse kersttrui en met een hete beker chocolademelk in de hand, mijmer ik over het afgelopen jaar. Nog één keer terugkijken voordat het nieuwe jaar alweer al mijn aandacht zal vragen. Ik kijk dit keer terug met veel plezier en trots. 2016 was een mooi jaar!' meer…

Koudwatervrees na de basistraining

Het is een bewolkte middag in juni en we bevinden ons in de buitenlucht op de parkeerplaats van een of ander industrieterrein. Samen met mijn jongere broer zit ik met een heleboel onbekende anderen in een opblaasbad –zij aan zij- een kinderliedje te zingen. Het bad waar we met zo’n tien personen in zitten is tot de rand gevuld met ijsblokjes. meer…

Wat gun je jezelf en de ander?

In de periode dat ik als schoolmaatschappelijk werker binnen het SBO werkzaam was, waren ruziënde ouders één van de grootste frustraties onder leerkrachten. In iedere klas zaten wel een aantal leerlingen wiens ouders elkaar niet konden luchten of zien. Ik stond er versteld van: Wat ging het er onder deze ouders soms gemeen aan toe! meer…