Wijkverpleegkundige, het mooiste beroep ter wereld?

Het is even zoeken waar de workshopruimte is. De ene keer is het makkelijk te vinden, de andere keer lopen we door gangen en zalen. Steeds weer anders. Het lijkt een beetje op het werk van het publiek dat we straks gaan zien: een groep wijkverpleegkundigen. De ene keer komen ze thuis bij mensen die ze al jaren kennen en waar ze nog jaren zullen komen, de andere keren moeten ze zoeken welk steegje ze in moeten om het juiste huisnummer te vinden.

Het leven een beetje mooier maken

Het vak van wijkverpleegkundige is niks voor mij, dacht ik lange tijd. Alleen maar medisch bezig zijn. Verband, pillen, spuiten en problemen. Gelukkig weet ik nu beter. Het is eigenlijk ontzettend leuk werk en ik ben blij steeds meer wijkverpleegkundigen te leren kennen. Ze zijn vol passie met hun vak bezig en willen graag doen wat ze kunnen om het leven van hun patiënten mooier te maken.

Daarom is het extra leuk dat ik vandaag een hele groep wijkverpleegkundigen mag ontmoeten. Allemaal trots op hun werk en het contact met de patiënten. En tóch volgen ze vandaag een workshop om de zorg wat extra’s te geven. Iets extra’s dat eigenlijk ontzettend belangrijk is. Juist als je je niet zo lekker voelt – tijdelijk of langdurig, chronisch ziek bent of een beperking hebt, zijn de mensen in je omgeving cruciaal. Wie staat er naast je? Wie woont er bij je in huis? Wie kent je door en door?

Delen van de zorg

Wanneer je partner, ouder, kind, familielid of bekende hulp krijgt van ‘de zuster’ betekent dat wat. Niet alleen voor de patiënt, maar ook voor de mensen erom heen. Misschien redden ze het al tientallen jaren zelf, lekker met z’n tweetjes. En dan moet je de zorg om je geliefde een stukje uit handen geven. Aan iemand die jouw naaste niet kent, niks weet van de geschiedenis, van iemands karakter. Juist dan is het een geruststelling wanneer je betrokken wordt bij de zorg. Je verhaal kunt vertellen, jouw eigen ervaringen met degene van wie je houdt. Wat werkt en wat niet. Wat iemand prettig vind. Wat jullie beide prettig vinden. Dat je gehoord wordt. Dat ook jíj gezien wordt door de professional die soms meerdere keren per dag bij je thuis komt.

Gezien worden

De professionals die ik vandaag in de groep heb, zien de mensen waar ze thuis komen. Ze zijn opmerkzaam en alert. Vooral naar de patiënt toe. Door verschillende gezichtspunten in te nemen, zien we dat het beeld van de mantelzorgers hierop een mooie aanvulling kan zijn. Combineren van de beelden, lijdt tot een nóg completer overzicht van wat nodig is en wie er betrokken zijn bij de persoon waar de zorg om draait. Tijdens het oefenen is deze persoon de professional zelf. Dat levert al verrassende inzichten op, de cirkels waar ieder bij betrokken is, blijken groter te zijn dat we dachten.

Een paar uur later lopen we de zalen en gangen door, maar nu de andere kant op. Vol enthousiasme over de verhalen die we hebben gehoord. En vol energie: want de energie gaat altijd beide kanten op. De inspiratie leek soms door het lokaal te stromen. Wij lopen op de stroom mee naar buiten. Wetende dat vanavond en morgenochtend een heleboel mantelzorgers nét een steuntje extra in de rug zullen krijgen. Welk extra steuntje kun jij bieden?

Yvonne Maasbommel

3 miljoen voor pilots centra huiselijk geweld en kindermishandeling